Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Αισιοδοξία

 
Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ' αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ' ουρανού,
και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράσει.

Ας υποθέσουμε πως είμαστε κει πέρα,
σε χώρες άγνωστες, της δύσης, του βορρά,
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχθεί κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

Ας υποθέσουμε πως του καπέλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
τα παντελόνια μας και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε -- σημαίες στον άνεμο χτυπούν --
ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, -- το τραγούδι να μοιάσει
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής --
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάσει.

Κώστας Καρυωτάκης, "Αισιοδοξία", Απρίλης 1928





Μέσα από τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και την πάλη μας με "τους πυρρούς δαίμονες" (ατομικούς και συλλογικούς), απέναντι στην πιο σκληρή επίθεση της διεθνούς και ντόπιας πλουτοκρατίας, αναμεσίς ιμπεριαλιστικών πολέμων και πυρηνικού-οικολογικού τρόμου... 

"Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής"...

Ετούτη η άνοιξη να'ναι της ζωής μας!  Με μια στοχευμένη λαϊκή συμμαχία, για την ανατροπή του Κτήνους κι ένα τραγούδι σωστό "νικητήριο σάλπισμα". Όπως τότε, που οι επονίτες αγωνιστές  πολεμούσαν και τραγουδούσαν!

Με αισιοδοξία και μαζικό αγώνα τιμούμε τη μνήμη του Νίκου Μπελογιάννη και όλων των λαϊκών αγωνιστών!
Δολοφονήθηκαν από την ίδια - αιμοσταγή - άρχουσα τάξη που και σήμερα μας κυνηγά και μας διαφεντεύει...


Υ.Γ. Αλίκη, σ'ευχαριστώ για τη φωτογραφία!