Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

Απορίες

Στο δρόμο για τη Βάλια Κάλντα

Πώς ξεκινάνε όλα ;
Ποιες παγωμένες πνοές σαρώνουν τη μέρα ;
Ποιος ήλιος φωτίζει το διάβα μου ;

Κλείνω τα μάτια κι αφουγκράζομαι
τον αχό των λύκων...

Μόνο η ζέση της σκέψης μένει
να θαμπώσει το ψύχος :

Η ζωή είναι αντίκρυ
και χλευάζει τα όρια !

Ποιες νέες θυσίες
απαιτεί το χάσμα ;
Πού θα χωρέσει τόσος μπλε ουρανός ;

Κλείνω τα μάτια κι αφουγκράζομαι
τον αχό της άνοιξης...

Είναι ζεστά και κει πηγαίνω.
Αψηφώ τις ριπές τ' αγέρα.

Είμαι περίεργος να κοιτάξω κάτω
στο χείλος της χαράδρας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: